دم غروب قلبم سرشار از ترسه خدایـــا

دوباره یه شب دیگرو باید درد بکشم

خیلی وقت پیش دوست داشتم

هرچه سریع تر شب بشه اما ...

دیگه شب با تمام زیبایهاش

برام شده یه کابوس تنهای

این شبا وقتی میان سراغمون که اونی

که باید کنارمون باشه نیست

و حالا دوباره گرمای این قطرات قشنگو روی

چشمام احساس میکنم

 آن لحظه که اشک از چشمانم سرازير مي شود هوس يک کوچه تنها را ميکنم....

آن لحظه است که دلم ميخواهد تنهايي در زير باران بدون هيچ چتر و سر پناهي قدم بزنم...

قدم بزنم تا خيس خيس شوم ، خيس تر از قطره هاي باران....

 خيس تر از آسمان ، خيس تراز درختان....

آن لحظه که خيس خيس مي شوم ، دلم ميخواهد باز زير باران بمانم ،

دلم نميخواهد باران قطع شود....

دلم ميخواهد همچو آسمان که بغضش را خالي ميکند ، خالي شوم ،

 از دلتنگي ها ، از اين شب پر از تنهايي...

تنها صداي قطره هاي باران را مي شنوم و اشک ميريزم ، و آرزوي يارم را ميکنم....

دلم ميخواهد آسمان با اشکهايش سيل به پا کند.....

لحظه اي که آرام آرام ميشوم و ديگر

 تنهايي را احساس نميکنم ، چون باران در کنارم است.....

باران مرا آرام ميکند ، باران مرا از غصه ها و دلتنگي ها رها ميکند ،

 باران مرا به آرزوهايم نزديک ميکند.....

آن دم که باران مي باريد ، بغض غريبي گلويم را گرفته بود ،

دلم ميخواست همچو آسمان که صداي رعدش پنجره هاي

خاموش را ميلرزاند فرياد بزنم ، فرياد بزنم تا يارم هر جاي دنياست صداي مرا بشنود........

صداي کسي که خسته و دلشکسته با چشمان خيس و دلي عاشق

 در زير باران قدم ميزند ، تنهايي در کوچه هاي سرد و

خالي... کجايي اي يار من؟ کجايي که جايت در کنارم خالي است.....

در اين شب باراني تو را ميخواهم ، به خدا جايت خالي خالي است.....

کاش دستان گرمت در دستانم بود ، کاش صدايت همچو

صداي قطره هاي باران در گوشم زمزمه مي شد .....

تو بودي شبي عاشقانه را با هم داشتيم ، تو که نيستي مني

 که همان مرد تنها مي باشم قصه اي غمگين را در اين شب باراني خواهم داشت....

قصه مرد تنها در يک  شب باراني ، شبي که احساس ميکنم بيشتر از هميشه عاشقم....

آري آن شب آموختم که باران بهترين سر پناه من براي رفع دلتنگي هايم است....

می زند ؟

می بینی ؟

دیگر شانه هایم تاب تحمل خستگی هایم را ندارد

دیگر حتی حسرت باران هم نمی تواند حسرت نداشتن تو را کم کند

دیگر انقدر بغضم سنگین شده است که توان گریستن نیست

نمی بخشمت باران............

خسته ام از لحظه های انتظار

بی قرار از این سکوت بی دلیل

مانده ام در باغ های بی بهار

با تو خواهم گفت : ای معنای عشق

از شکوفه از شکوه چشمه سار

با تو حرفی دارم از امید ها

از صدای لحظه های ماندگار

تو روانی پاک تر از آب ها

سبز تر از باغ های بی شمار.............

یلدا بر همگی مبارک

خوش بگذره و شاد باشید

گوشت را به من بسپار تا زمزمه عشق در آن جاری کنم .

شانه ات را به من بسپار تا آن را تکیه گاه تنهایی ام کنم .

قلبت را به من بسپار تا آن را در حاله ای از نور نگهداری کنم .

صدایت را به من بسپار تا مهربانیت را تدریس کنم .

چشم هایت را به من بسپار تا تازگی عشق را در آن پیدا کنم .

جسمت را به من بسپار تا دمادم آن را گلباران کنم .

همه را به من بسپار تا معنی خواستن را یاد بگیرم .

یاد بگیرم چگونه تو را بپرستم

و چگونه با وجود تو در حضور عشق خود را باز یابم.

ای کاشف موجودیت عشق...........

از خدا میخوام همیشه واسم نگهت داره

علی جون تولدت مبارک

دوستت دارم عزیزم

اندیشه هایم به ناکجا رفته بود .دست من ، انگشتان من خوشه های خشم را می

فشرد . ثانیه های من از انعکاس بی کسی ام لبریز میشد . تنهای تنها بودم ، در

تاریکی شب ، باور میکنی ؟ تنها .

من از بی راهه غربت سفر کرده بودم . شب انتظار تنهایی مرا می کشید . ماه منتظر

بود تا من تب دار گردم . دریا منتظر بود تا فانوس دریایی من راه را برای قایقران

سرگشته روشن کند .

ولی هیچ یک....

من می رفتم .

من می آمدم .

من آغاز یک تنهایی بودم .

اما ناگهان !!!!

تو آمدی .

از کجا بر قلبم نشستی ؟ نمی دانم ... شاید از افق روشنایی .

چون کنار فرود تو هنوز غبار و ذرات متراکم نور غلتان بود . دست مرا گرفتی و بردی .

مرا از میان اندیشه های هیچ ، از میان تنهایی های بی پایان گذر دادی . تا در وجود

معلوم خود به خویش پیوندم دهی .من دستم را با جسارت بر سراسر پیکر تنهایی

خود کشیدم . دیگر وجود تنهایی ام سرد نبود . خوشه خشک

خشم را که فشرده بود به باد بخشیدم .

اندیشه هایم بارور شدند .

اکنون در اکنون معلوم ،

در آهنگ پر زمان

در این ثانیه های سرد

دوباره تو را می جویم .

میان ما دنیایی از دانسته هاست .

روشنایی شبها ، اندیشه های پر ثمر ، فراموشی دردهاست .

میان ما شب های تنهایی بی پایان من ، در جستجوی توست .

هنگامی که زندگی ام بر شب های تیره و تار شباهت داشت ،

زمانی که مرگ را از دریچه دیدگانم به خود نزدیک می یافتم ،

عشق تو در آسمان تیره و تاریک وجودم طلوع کرد ه و در

افق مقدس عشق تو زندگی از دست رفته ام را باز یافتم .

وجود تو ، بوسه تو ، آغوش تو ،

هر کدام رشته عمر مرا به دست گرفته و

طراوت و شیرینی به زندگی ام بخشید .

این را بدان که قلب و جان من ،

دیده و روح من به آرزوی تو زنده خواهد بود .

عید سعید قربان رو به همتون تبریک میگیم.

شاد باشید و موفق